Ik vind het heerlijk om weer te beginnen met school. De vakantie heeft voor mij inmiddels al weer lang genoeg geduurd en ik miste het gevoel dat je hebt wanneer je nuttige dingen uitvoert. Waarschijnlijk is mijn mening volgende week veranderd en kijk ik alweer uit naar de kerstvakantie  - op de universiteit heb je namelijk enkel zomervakantie en kerstvakantie.

Ik volg 2 vakken dit blok en ik ben altijd een beetje verwend geweest gedurende mijn vorige jaren en moet er even aan wennen dat ik nu een vak heb waar ik wel degelijk wat voor moet doen, behalve leren voor een tentamen aan het einde van het blok.

Nu bleek dat we voor de eerste werkgroep een hoofdstuk moesten lezen (no problemo) en een opdracht moesten maken (kan ik mee leven). Echter. Nu blijkt dat we de komende weken, elke week een inspanningsopdracht moeten inleveren. Om de twee weken moeten we een schrijfopdracht inleveren, die beoordeeld wordt en meegenomen wordt in je eindcijfer.

Vervolgens kregen we te horen dat we in duo’s een interview moesten afnemen, een essay moesten schrijven en een presentatie over het essay in kwestie moesten houden. Altijd leuk wanneer je in een werkgroep terecht komt waar je niemand kent, maar waar verder iedereen elkaar lijkt te kennen. En fin, ik heb een tof groepsgenootje gevonden, dus dat zal vast allemaal wel goedkomen.

Volgens mij is het maar goed dat ik dit vak in mijn eerste blok heb en niet in mijn latere – minder gemotiveerde- blokken. Maar ik moet ook maar eens leren dat ik heus wel eens een vak moet volgen, waarbij ik ook werkelijk iets moet doen, in plaats van enkel wat theorie uit mijn hoofd leren.

Ik vind het spannend, dit vak. Maar ik ga maar gewoon mijn stinkende best doen, en dan komt het allemaal wel goed, toch?